|
|
پراكنده نويسي روز!| سه شنبه 13 آذر1386 | 18:8 "مصيبت" از انتشار خاطرات متولد شدنش دچار كمي ناراحتي و نورز شده! مي گويد: ميخواهي آن ماجراها رو هم بنويسي؟ مي پرسم: كدام ماجرا را مي گويي؟ با اشاره مي گويد: همون رو ميگم ديگه؟!! من كه نمي دانم منظورش كدام ماجراست؟ اما اگر يادم آمد از روي لجش هم كه شده آن را تمام و كمال خواهم نوشت. *** حضور آقاي احمدي نژاد در نشست شوراي همكاريهاي خليج، از دو نگاه: * نگاه اول: اين حضور يعني به رسميت شناختن ادعاهاي اعراب در مورد مالكيت بر سه جزيره ايراني. و همچنين به رسميت شناختن نام خليج عربي كه عنوان اصلي اين شوراي عربي است.بدين جهت اين حضور بار منفي داشته است. * نگاه دوم:اين حضور موجب شد تا ايران،حضور خود و نام خليج فارس را بر اين نشست تحميل كند و مصرانه بر مالكيت سه جزيره و خليج فارس مانور دهد.به اين دليل اين حضور بار مثبت داشته است. آيا مي توانيم عادت كنيم هر چيزي را از دو نگاه و دو زاويه نگاه كنيم؟ حداقل در موقعيت بررسي و تحقيق، خاكستري ببينيم و بعد داوري كنيم. *** آقاي احمدينژاد روند اقتصاد و فرهنگ كشور در دولتهاي قبلي را حلقهاي بسته توصيف كرد كه اگر آن راه ادامه پيدا ميكرد صد سال ديگر، به نتيجه نميرسيديم. در عوض به اتكاي سياستها و دستاوردهاي دو ساله دولت نهم «ايران در 40 سال آينده به ژاپن خواهد رسيد.» "مصيبت" از من سئوال ميكند:آيا ژاپن توي اين مدت فريز مي شود تا ما به او برسيم؟و ميگويد: نكند آن كشور هم از ما ياد بگيرد و بخواهد رو به جلو حركت كند؟ اگه اينطوري بشه،40 سال ديگر، ژاپن به كجا خواهد رسيد؟ *** اين بخش دوم از مطالب دنباله دار "دوران خاتمي "است.هنوز در شوك متولد شدن پسر تازه ام هستم! بخوانيد: |
|